Het zeeijs op de Noordpool fungeert als een soort spiegel voor zonlicht, waardoor het zeewater wat eronder ligt veel minder opwarmt. Door de opwarming van de aarde is de totale oppervlakte van het Noordpoolijs in de zomer inmiddels gehalveerd en warmt de zee dus ook steeds sneller op. Zo ontstaat een vicieuze cyclus. Huidige ramingen laten zien dat in de komende 20-30 jaar, zonder interventie, de eerste ijsvrije zomers op de Noordpool een realiteit worden, met allerlei klimaatrisico’s tot gevolg.

Arctic Reflections wil het ijs op de Noordpool helpen door in de winter het ijs dikker te maken. Dit doen ze door er zeewater op te pompen. Hierdoor blijft het ijs in de zomer langer liggen, blijft de ‘spiegel’ groter en langer bestaan, en wordt opwarming van de aarde geremd. Een vrij simpel idee, maar een behoorlijke logistieke uitdaging in de uitvoering. Zeker met de ambitie om meer dan 100.000 vierkante kilometer ijs – ruim twee maal de oppervlakte van Nederland – per jaar te verdikken.

Artic Reflections ontvangt een investering van UNIIQ om een eerste fieldtest in Spitsbergen (Svalbard), Noorwegen uit te voeren. Hier gaan zij in een bijna-gesloten baai een eerste systeem installeren en daarmee het ijs gedurende het vriesseizoen verdikken. Er worden tal van metingen gedaan om de gerealiseerde impact te kunnen vergelijken met de labresultaten. Hiermee hoopt Arctic Reflections een eerste proof-of-concept te realiseren.